27 Apr 2014

အေမြခံေကာင္းႏွင့္ အေမြခံဆုိး


       ေလာကအစဥ္အလာအရ မိဘရဲ႕ပုိင္ဆုိင္မႈကုိ သားသမီးေတြ ရရွိၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သားသမီးေတြ ဟာ အေမြခံပုဂၢိဳလ္ေတြပါပဲ။ ဒီေနရာမွာ အေမြခံပုဂၢိဳလ္အမ်ိဳးမ်ိဳး ေတြ႔ရပါတယ္။ လယ္တီဆရာေတာ္က အခုလုိ ဆုိထားပါတယ္။ သားသမီးပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း မိဘအေမြကုိ မခံစားရတဲ့သူ၊ အနည္းငယ္သာ ခံစားရတဲ့သူ၊ ၀မ္း၀ရုံသာ ခံစားရသူႏွင့္ မ်ားစြာခံစားရသူ ဆုိၿပီးေတာ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိပါတယ္။

        ၁။ သိန္းေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ခ်မ္းသာတဲ့ မိဘရဲ႕ သားသမီးပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း မိဘစကားနား မေထာင္ လုိ႔ အေမြျပတ္စြန္႔လြတ္ခံရတဲ့သူဟာ အေမြမခံစားရသူပါပဲ။
       ၂။ အေမြေ၀စုရေသာ္လည္းပဲ လုပ္ကုိင္မစား၊ တုိးပြားေအာင္မလုပ္၊ အေပ်ာ္အပါးေသာက္စားၿပီး ျဖဳန္းတီးပစ္တဲ့ သားသမီးေတြဟာ အေမြကုန္တဲ့အခါ ဆင္းရဲတြင္းထဲ ေရာက္ၾကရတာပါပဲ။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ကုိ အေမြအနည္းငယ္သာခံစားရသူလုိ႔ ဆုိပါတယ္။
       ၃။ စက္ပစၥည္း၊ လယ္ယာစသည္ မိဘအေမြရၿပီး ထုိလုပ္ငန္းေတြရဲ႕ အခ်ိဳ႕ကုိသာ လုပ္စားတယ္။ အခ်ိဳ႕ကုိေတာ့ ေရာင္းစားတာ၊ လုပ္မစားပဲ ပစ္ထားတာေတြရွိတယ္။ သူတို႔က်ေတာ့ ၀မ္း၀ရုံပါပဲ။ မိဘအေမြ အျပည့္အ၀ မခံစားရပါဘူး။
       ၄။ အခ်ိဳ႕သားသမီးမ်ားက်ေတာ့ ရရွိတဲ့အေမြကုိ အကုန္တုိးပြားေအာင္လုပ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီသားသမီးေတြဟာ ခ်မ္းသာႀကီးပြားၿပီး မိဘအေမြကို မ်ားစြာ ခံစားၾကရတယ္။

       ဒါ့အျပင္ သားသမီးေတြအေနနဲ႔ အေမြခံထုိက္ေအာင္ ေနတတ္ဖုိ႔လည္း လုိပါတယ္။ ဗုဒၶစာေပအရ သားသမီး၀တ္ငါးပါး ေက်ျပြန္တဲ့ သားသမီးမ်ားဟာ မိဘအေမြကုိ ခံယူထုိက္ပါတယ္။ “ေကြ်းေမြးမျပတ္၊ ေဆာင္ရြက္စီမံ၊ ေမြခံထုိက္ေစ၊ လွဴမွ်ေ၀၍၊ ေစာင့္ေလမ်ိဳးႏြယ္၊ ၀တ္ငါးသြယ္၊ က်င့္ဖြယ္သားတုိ႔တာ။” ဆုိသည့္အတုိင္း သားသမီးမ်ားဟာ
၁။ မိဘကုိ လုပ္ေကြ်းျပဳစုရမယ္။
၂။ မိဘရဲ႕အလုပ္ကိစၥေတြကုိ ကူညီလုပ္ေဆာင္ေပးရမယ္။
၃။ မိဘရဲ႕ လယ္ယာ၊ ေရႊေငြစတာေတြကုိ မျဖဳန္းတီး မဖ်က္ဆီးဘဲ ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း၊ မိဘေတြျပဳလုပ္ေလ့ရွိတဲ့ ကုသုိလ္လုပ္ငန္းေတြကုိ လုပ္ေဆာင္ေပးျခင္းျဖင့္ မိဘရဲ႕ ေကာင္းမြန္တဲ့အမ်ိဳးအႏြယ္၊ ဂုဏ္သိကၡာကုိ ေစာင့္ထိန္းရမယ္။
၄။ မိဘအေမြကုိ မပ်က္ဆီးမဆုံးရႈံးေအာင္၊ တုိးပြားေအာင္ ထိန္းသိန္းရမယ္။
၅။ မိဘေတြ ေသလြန္တဲ့အခါ ရည္စူးကုသုိလ္ျပဳၿပီး အမွ်ေ၀ရမယ္။

      ဒီငါးပါးေက်ျပြန္တဲ့ သားသမီးမ်ားဟာ မိဘအေမြကုိ ခံထုိက္တဲ့သူမ်ားျဖစ္တယ္။ ဒီလုိမွမဟုတ္ရင္ေတာ့ အေမြခံဆုိးပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္။ မိဘပစ္ထားၿပီး ေသမွ အေမြလာေတာင္းတဲ့ သားသမီးမ်ားလည္း ဒုနဲ႔ေဒးပါပဲ။ မိဘအေမြမေတာင္းခင္မွာ အရင္ဆုံး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အေမြခံထုိက္သူလား မထုိက္သူလားဆုိတာ အရင္စဥ္း စားဖုိ႔လုိပါတယ္။ ကုိယ္နဲ႔မထုိက္တဲ့အေမြရယူတဲ့သူဟာ စိတ္ခ်မ္းသာမူမရႏုိင္ပါဘူး။ စားတုိင္းစားတုိင္း လိပ္ျပာမသန္႔ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ သားသမီး၀တ္ေက်ျပြန္တဲ့ သူမ်ားကေတာ့ ထုိက္တန္တဲ့ အေမြကုိ ခံစားရတဲ့ အတြက္ စိတ္ခ်မ္းသာတယ္။ အျပစ္ကင္းကင္းနဲ႔ သုံးေဆာင္ခံစားရတယ္။ ေနာက္ၿပီး လိမ္မာတဲ့သားသမီး မ်ားဟာ မိဘအေမြကုိ ငန္းငန္းတက္မမက္ေမာပါဘူး။ မလိမ္မာတဲ့သားသမီးမ်ားကေတာ့ မထုိက္တဲ့အေမြကို ငန္းငန္းတက္လုိခ်င္ၾကတယ္။ မရရင္ ျပႆနာရွာတတ္ၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သားသမီးမ်ားအားလုံး သားသမီး ၀တ္ငါးပါးေက်ျပြန္ေအာင္ ေနၿပီး အေမြခံထုိက္တဲ့ သားသမီးရတနာမ်ားျဖစ္ႏုိင္ၾကပါေစလုိ႔ ဆုေတာင္း လုိက္ရပါတယ္။
ေရႊစမ္းေျမ အရွင္က၀ိဓဇသာရ


0 comments:

Post a Comment