10 Dec 2011

ေနျပည္ေတာ္ ဥပၸါတသႏၱိေစတီေတာ္သို႕..


ေနျပည္ေတာ္ ဥပၸါတသႏၱိေစတီေတာ္သို႕..

ဆက္လက္ျပီး ခရီးသြားမွတ္တမ္းအေနနဲ႔ ေနျပည္ေတာ္ ျမိဳ႕ေတာ္သစ္ၾကီးကို ေရာက္ခဲ႔စဥ္က အသစ္တည္ထားတဲ႔ ျမိဳ႕ျပၾကီးကို လွည္႕လွည္ၾကည္႔ရႈခဲ႔တဲ႔ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ဓာတ္ပံုနဲ႔ တကြ ေဖာ္ျပေပးခ်င္ပါတယ္။  ေနျပည္ေတာ္ ျမိဳ႕ေတာ္သစ္ၾကီးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး ေရးမဲ႔အေၾကာင္းအရာ၊ ေဖာ္ျပမဲ႔ ဓာတ္ပံုမ်ား အားလံုးဟာ အသစ္ တည္ေဆာက္ထားတာ မၾကာေသးတဲ႔ ျမိဳ႕ေတာ္သစ္ ျဖစ္တဲ႔အတြက္  ျပည္ပကိုေရာက္ရွိေနၾကလို႔ မေရာက္ၾကေသးတဲ႔ မိတ္ေဆြ ေမာင္ႏွမမ်ား၊ ျပည္တြင္းကေနျပီး အလွမ္းေ၀းေနေသးလို႔ မေရာက္ရေသးသူမ်ား အားလံုးအတြက္ ရည္ရြယ္ျပီး  ျမိဳ႕သစ္ၾကီးရဲ႕ အေနအထားကို ေတြ႔ႏိုင္၊ သိရွိႏိုင္ဖို႔ ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတ သက္သက္ အေနနဲ႔ ေဖာ္ျပ ေရးသားျခင္းျဖစ္ျပီး အျခား ရည္ရြယ္ခ်က္ တစ္စံုတစ္ရာ မရွိေၾကာင္းကိုေတာ႔ ပဏာမအေနနဲ႔ စကားဦး ခံထားပါရေစရွင္။
လံုးေတာ္ျပည္႔ ဖူးေတြ႔ရေသာ ေစတီေတာ္ၾကီး
ဒီပိုစ္႕မွာေတာ႔ ေရႊတိဂံုဘုရားနဲ႔ ပံုစံတူတည္ထားတဲ႔ ဥပၸါတသႏၱိ ေစတီေတာ္ၾကီးရဲ႕ ရွဳေထာင္႔ေပါင္းစံုက ရိုက္ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ဓာတ္ပံုမ်ားကိုသာ သီးသန္႔ ေဖာ္ျပေပးမွာျဖစ္ျပီး ေနာက္ပိုစ္႕ေတြမွာ ျမိဳ႕ေတာ္တစ္ခြင္၊ ေနျပည္ေတာ္ ေရပန္းဥယ်ာဥ္နဲ႔ ေနျပည္ေတာ္ရဲ႕ ဆာဖာရီ ဥယ်ာဥ္သစ္ၾကီးမ်ား အေၾကာင္းတို႔ကိုလည္း ထပ္မ ံေဖာ္ျပေပးပါဦးမယ္။
ေစတီေတာ္ၾကီးသို႔ ၀င္ေရာက္ရာ လမ္းမေပၚမွ ဖူးေတြ႔ရပံု
နီးလာတဲ႔ျမင္ကြင္း
တံခြန္တိုင္၊ ဓာတ္ေလွကား၊ ေျမထိန္းနံရံမ်ား
 
ဥပၸါတသႏၱိ ေစတီေတာ္ျမတ္ၾကီး ဟူ၍ ဘြဲ႕မည္ရ....
ေစတီေတာ္ဆီသို႕
ေအာက္တြင္ ဆက္လက္ၾကည္႔ရႈပါရန္

Image Hosted by PicturePush - Photo Sharing
ေစတီေပၚသို႔ တက္ေရာက္ရန္ ဓာတ္ေလွကား
20 - Miss Chaw
 ကားပါကင္နဲ႔ ေစ်းဆိုင္မ်ား
ဓာတ္ေလွကားဆီမွ ေစတီေတာ္သို႔ လာရာလမ္း
က်ယ္၀န္းတဲ႔ ရင္ျပင္ေတာ္နဲ႔ တံခြန္တိုင္
ရင္ျပင္ေတာ္ေပၚမွ  

 ရင္ျပင္ေပၚက လွမ္းၾကည္႔ရင္
ရင္ျပင္ေပၚက လွမ္းျမင္ရတဲ႔ ရွဳခင္းနဲ႔ ဓမၼာရံု
ေစတီေတာ္ၾကီးအတြင္း
ေစတီေတာ္ၾကီးအတြင္း ျမင္ကြင္း
ေက်ာက္စိမ္းဆင္းတုေတာ္
အေပၚဆံုးက အစိမ္းကြက္ေတြျမင္ရတဲ႔ တိုင္လံုးၾကီးေတြဟာလည္း ေက်ာက္စိမ္းျပားမ်ား ကပ္လွဴထားတာ ျဖစ္ပါတယ္
ေက်ာက္စိမ္းဆင္းတုေတာ္အား အနီးကပ္ ဖူးေတြ႔ရပံု (မ်က္ႏွာေတာ္မွာ ေက်ာက္စိမ္းအရည္ေၾကာင္႔ အစိမ္းေရာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္)
ေက်ာက္စိမ္းျပားစီ၊ ေရႊေရးခ် တိုင္ၾကီး
တိုင္လံုးေတာ္မ်ား
ေစတီအတြင္း မ်က္ႏွာက်က္ေတာ္မွ ပါဠိ၊ ျမန္မာ၊ အဂၤလိပ္ဘာသာျဖင္႔ ေရးထိုးထားေသာ တရားေတာ္မ်ား
 
က်ယ္၀န္းတဲ႔ ေစတီတြင္းျမင္ကြင္း
၀တ္ရြတ္စဥ္ျဖင္႔ ရြတ္ဖတ္ ပူေဇာ္ေနၾကသူမ်ား
ေစတီနံရံမွာ ျမတ္စြာဘုရား၏ ဇာတ္နိပါတ္ေတာ္မ်ားကို စက်င္ေက်ာက္မ်ားျဖင္႔ ထြင္းထုကာ ေရႊေရးခ် ေဘာင္မ်ားျဖင္႔ ပူေဇာ္ထားပါတယ္။
၄င္း ဗုဒၶ၀င္ စက်င္ေက်က္ ပန္းပုကားခ်ပ္မ်ားမွာ ေစတီနံရံပတ္ပတ္လည္ တေလွ်ာက္လံုး ကပ္လွဴပူေဇာ္ထားတာကို ေတြ႕ခဲ႔ရပါတယ္။
မီးဆလိုက္မ်ားထြန္းကာ အလင္းေပးထားတဲ႔ ပန္းပုကားခ်ပ္မ်ား
ေအာက္မွာေတာ႔ ကၽြန္မ ဓာတ္ပံုရိုက္ခဲ႔မိတဲ႔ အခ်ိဳ႕ေသာ စက်င္ေက်ာက္ထြင္း ဗုဒၶ၀င္ကားခ်ပ္မ်ားကို ေဖာ္ျပေပးပါမယ္။
ေစတီေတာ္ၾကီးနဲ႔ တံခြန္တိုင္ၾကီးကို ညခ်မ္းအခ်ိန္ ခပ္လွမ္းလွမ္းမွ ဖူးေတြ႔ရပံု
ကားေမာင္းေနခ်ိန္ ရိုက္မိလို႔ နည္းနည္း ၀ါးသြားတယ္။
ေစတီနဲ႕ တံခြန္တိုင္
ထိပ္ဖ်ားတြင္ အေလာင္းေတာ္ ေရႊဟသာၤမင္းရုပ္တု၊ ေအာက္ေျခတြင္ စတုေလာကပါလ နတ္မင္းၾကီး ေလးပါး ပါေသာ တံခြန္တိုင္
နတ္မင္းၾကီးေလးပါး ရုပ္တုပါ တံခြန္တိုင္ၾကီးနဲ႔ အဂၤလိပ္လို ေရးထိုးထားတဲ႔ ကဗၺည္းစာ
ျမန္မာဘာသာျဖင္႔ ေရးထိုးထားတဲ႔ ကဗၺည္းစာ
“ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္၊ ရာဇဓာနီ မင္းေနျပည္ေတာ္” ဟု ေမာ္ကြန္းမွတ္တမ္း ေရးထုိးထားေသာ တံခြန္တိုင္
က်န္ရွိေနေသးတဲ႔ ဆာဖာရီဥယ်ာဥ္၊ ေရပန္းဥယ်ာဥ္ စတဲ႔ ျမိဳ႕ေတာ္အေၾကာင္းကို ကၽြန္မရဲ႔ ခရီးသြား မွတ္တမ္းအျဖစ္ ေနာက္ေန႕ေတြမွာ ခ်စ္ေသာ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္ ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတ အျဖစ္ ဆက္လက္ ေဖာ္ျပေပးပါဦးမယ္ရွင္။ ေနျပည္ေတာ္ ျမိဳ႕ေတာ္သစ္ အေၾကာင္းေတြရဲ႔ ပိုစ္႔နဲ႔ပတ္သက္ျပီး  ျမိဳ႕ေတာ္တစ္ခြင္ကို စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ပို႔ေဆာင္ရင္း လိုက္လံ ျပေပးေသာ သူငယ္ခ်င္းကို ေက်းဇူး အထူးတင္ေၾကာင္း ဒီေနရာကေန ေျပာၾကားပါရေစေနာ္။
မွတ္ခ်က္။           ။ ေဒသႏၱရ ဗဟုသုတအတြက္ မွ်ေ၀ျခင္း ျဖစ္ပါေၾကာင္း ထပ္ေလာင္း ေျပာၾကား ပါရေစရွင္။
အားလံုးဘဲ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ျငိမ္းခ်မ္းၾကပါေစ...
 

အက်ိဳးႀကီးေအာင္ ဥပုသ္ေစာင့္နည္း

http://api.ning.com/files/7lXv5fu94QC*y*2EyDGPAkGmYt1K4YWq7Hegcqwy7n0zrcNKA74ur1lD3F*d7iHTZBoG1czULfSGc*ZXNZjmneBxSqhrwmzE/DSC09578.JPG
                                                                           ပံု... တနဂၤေႏြ ဥပုသ္ အသင္းတစ္ခု
ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားသည္ ဥပုသ္ေန႔မ်ားတြင္ ရွစ္ပါးသီလတည္းဟူေသာ ဥပုသ္ကို ေစာင့္ထိန္းေလ့ရွိၾကသည္။ ေကာင္းျမတ္ေသာအက်င့္ျဖစ္၍ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ဝမ္းေျမာက္ဝမ္းသာ ႀကိဳဆိုပါသည္။ အားေပးခ်ီးက်ဴးပါသည္။
ဤေနရာ၌ဥပုသ္ေစာင့္ထိန္းျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဗုဒၶဘုရားရွင္ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ အဆံုးအမကို တင္ျပလိုပါသည္။ ဤအဆံုးအမသည္ ဝိသာခါေက်ာင္းအမႀကီးအား ေဟာၾကားဆံုးမေသာ အဆံုးအမျဖစ္သည္။
ဗုဒၶဘုရားရွင္၏ ေဟာၾကားခ်က္အရ ဥပုသ္ ၃-မ်ိဳးရွိသည္။ ယင္းတို႔မွာ-
(၁) ႏြားေက်ာင္းသား ဥပုသ္။(ေဂါပါလ ဥပုသ္)
(၂) နိဂဏၭတကၠတြန္းတို႔ ညြန္ျပေသာ ဥပုသ္။ (နိဂဏၭ ဥပုသ္)
(၃) အရိယာသူျမတ္တို႔ ေစာင့္ထိန္းေသာ ဥပုသ္။ (အရိယာဥပုသ္)
(၁) ႏြားေက်ာင္းသား ဥပုသ္-ဆိုသည္မွာ အစားအေသာက္မ်ားကို မက္ေမာေသာစိတ္ျဖင့္ ရွစ္ပါးသီလေစာင့္ထိန္းျခင္းကို ဆိုလိုသည္။
ႏြားေက်ာင္းသားသည္ ညေနခင္းတြင္ ႏြားရွင္တို႔အား ႏြားမ်ားသည္ ယေန႔ ဤမည္ေသာအရပ္၌ အစာစားခဲ့ၾက၏။ ဤမည္ေသာအရပ္၌ ေရေသာက္ခဲ့ၾက၏။ နက္ျဖန္ ႏြားသည္ ဤမည္ေသာအရပ္၌ အစာစားၾကရလိမ့္မည္-ဟု ဆင္ျခင္ခဲ့ၾကသည္။
ထို႔အတူ အခ်ိဳ႔ေသာ ဥပုသ္မ်ားသည္ ယေန႔-ငါသည္ ဤမည္ေသာ စားေသာက္ဖြယ္တို႔ကို စားေသာက္ခဲ့ရ၏။ နက္ျဖန္ ဤမည္ေသာ စားေသာက္ဖြယ္တို႔ကို စားေသာက္ရလိမ့္မည္-ဟုဆင္ျခင္လ်က္ အစာကို မက္ေမာေသာစိတ္ျဖင့္ ထိုေန႔အဖို႔ကို ကုန္လြန္ေစ၏။ ဤသို႔ ေစာင့္သံုးအပ္ေသာ ဥပုသ္သည္ ႏြားေက်ာင္သား ဥပုသ္မည္၏။ ဤဥပုသ္သည္ အက်ိဳးအာနိသင္ မရွိေပ။
(၂) နိဂဏၭ ဥပုသ္-ဆိုသည္မွာ အေျပာတမ်ိဳး အလုပ္တမ်ိဳး မမွန္မမကန္ ေဟာၾကားေသာ နိဂဏၭတကၠတြန္းတို႔၏ စကားကို လိုက္နာ၍ ရွစ္ပါးသီလ ေစာင့္ထိန္းျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္သည္။
ဥပမာ-နိဂဏၭတို႔သည္ မိမိတို႔၏ တပည့္တို႔အား အရပ္ေလးမ်က္ႏွာ ယူဇနာတရာ ထက္ဝန္းက်င္၏ အျပင္ဘက္တြင္ ရွိေသာ သတၱ၀ါတို႔ကို ညႇင္းဆဲ ႏွိပ္စက္ျခင္း မျပဳရ-ဟူ၍ ေဆာက္တည္ေစ၏။ ဤတြင္ ယူဇနာတရာအတြင္း၌ ရွိေသာ သတၱ၀ါတို႔အား ညႇင္းဆဲျခင္း ျပဳသည္ကို ခြင္ျပဳသကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္။
သတၱဝါအားလံုးကို မဟုတ္၊ သတၱဝါအခ်ိဳ႔ကိုသာ သနားျခင္းျပဳရန္ ေဆာက္တည္ေစေသာသေဘာမ်ိဳး ျဖစ္ေနသည္။ မမွန္ကန္ေပ။ ဤသို႔ေဆာက္တည္ေသာ ဥပုသ္သည္ နိဂဏၭဥပုသည္ မည္၏။ ထိုဥပုသ္သည္ ႀကီးေသာအက်ိဳး အာနိသင္ မရွိေပ။
(၃) အရိယာဥပုသ္ဆိုသည္ကား-သူေတာ္သူျမတ္တို႔ ေစာင့္ထိန္းေသာ ဥပုသ္မ်ိဳးျဖစ္သည္။
အရိယာဥပုသ္တြင္ (က) ျဗဟၼဥပုသ္ (ခ) ဓမၼဥပုသ္ (ဂ) သံဃဥပုသ္ (ဃ) သီလဥပုသ္ (င) ေဒဝတာဥပုသ္ ဟူ၍ ၅-မ်ိဳးရွိသည္။
(က) ျဗဟၼဥပုသ္ ဆိုသည္မွာ-ဦးေခါင္းကို တန္ဆာဆင္လိုသူသည္ ထိုဦးေခါင္းကို စင္ၾကယ္စြာေဆးေလွ်ာ္ျပီး တန္ဆာဆင္ရ၏။ ထိုမွသာ တင့္တယ္လွပ၏။ ထို႔အတူ သီလတန္ဆာ ဆင္ျမန္းလိုသူသည္ ေရွးဦးစြာ ဗုဒၶဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို ပြားမ်ားဆင္ျခင္ကာ စိတ္ကို စင္ၾကယ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ျပီးမွ သီလေစာင့္ထိန္းသည္။ ဤသီလသည္ အက်ိဳးမ်ားသည္။ ဤဥပုသ္ကို ျဗဟၼဥပုသ္ဟု ေခၚသည္။
(ခ) ဓမၼဥပုသ္ ဆိုသည္မွာ-ဝတ္ေကာင္း ဝတ္သစ္မ်ားကို ဆင္ျမန္းလိုသူသည္ ေရွးဦးစြာ ညစ္ေပေနသည့္ ခႏၶာကိုယ္ကို စင္ၾကယ္ေအာင္ ေရခ်ိဳးရ၏။ ေရခ်ိဳးျပီး ဝတ္ေကာင္းဝတ္သစ္မ်ားကို ဆင္ျမန္းမွ တင့္တယ္၏။ ထို႔အတူ သီလတန္ဆာကို ဆင္ျမန္းလိုသူသည္ ေရွးဦးစြာ တရားဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို ပြားမ်ားဆင္ျခင္ကာ စိတ္ကို စင္ၾကယ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ရ၏။ ထိုသို႔ျပဳျပီးမွ ေစာင့္ထိန္းသည့္ သီလသည္သာ အက်ိဳးမ်ားေပသည္။ ဤဥပုသ္ကို ဓမၼဥပုသ္ဟု ေခၚ၏။
(ဂ) သံဃဥပုသ္ ဆိုသည္မွာ-ျဖဴစင္ေသာအဝတ္မ်ားကို ျဖဴစင္ေအာင္ ေလွ်ာ္ဖြပ္ျပီးမွ ဝတ္ဆင္ရာ၏။ ထိုမွသာ တင့္တယ္၏။ ထို႔အတူ သီလတည္းဟူေသာ အဝတ္ကို ဝတ္ဆင္လိုသူသည္ ေရွးဦးစြာ သံဃာ့ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို ပြားမ်ားဆင္ျခင္လ်က္ စိတ္ကို စင္ၾကယ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ရ၏။ ထိုသို႔ ျပဳလုပ္ျပီးမွ ေစာင့္ထိန္းသည့္ သီလသည္သာ အက်ိဳးမ်ားေပသည္။ ထိုဥပုသ္ကို သံဃဥပုသ္ဟု ေခၚသည္။
(ဃ) သီလဥပုသ္ ဆိုသည္မွာ-ကိုယ္လံုးေပၚမွန္ကို ထင္ထင္ရွားရွား ျမင္ေအာင္ ၾကည့္ရႈလိုသူသည္ ေရွးဦးစြာမွန္သားျပင္မွ ျမဴမႈန္ေခ်းမ်ားကို စင္ၾကယ္ေအာင္ ပြတ္တိုက္ရာ၏။ ထိုသို႔ ပြတ္တိုက္ျပီး ၾကည့္ရႈမွ ထင္ထင္ရွားရွား ျမင္ႏိုင္၏။ ထို႔အတူ သီလတည္းဟူေသာ မွန္ကို ၾကည့္ရႈလိုသူသည္ မိမိေစာင့္ထိန္းေသာ သီလဂုဏ္မ်ားကို ေရွးဦးစြာ ပြားမ်ားဆင္ျခင္လ်က္ စိတ္ကို စင္ၾကယ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ျပီးမွ ေစာင့္ထိန္းရ၏။ ထိုသီလသည္သာ အက်ိဳးမ်ားေပသည္။ ယင္းကို သီလဥပုသ္-ဟု ေခၚသည္။
(င) ေဒဝတာ ဥပုသ္ ဆိုသည္မွာ-စိန္ ေရႊ ရတနာ လက္ဝတ္တန္ဆာမ်ား ဆင္ျမန္းလိုသူသည္ ေရွးဦးစြာ လက္ဝတ္ရတနာမ်ားကို ေခ်းမ်ားစင္ၾကယ္ေအာင္ အေရာင္တင္ျပီးမွ ဝတ္ဆင္ရ၏။ ထို႔အတူ သီလတည္းဟူေသာ လက္ဝတ္ရတနာမ်ားကို ဆင္ျမန္းလိုသူသည္ ေရွးဦးစြာ သဒၶါသီလ စေသာ တရားမ်ားကို ဆင္ျခင္ကာ စိတ္ကို စင္ၾကယ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ရသည္။ ဤသို႔ ျပဳလုပ္ျပီးမွ ေစာင့္ထိန္းသည့္ သီလသည္သာ အက်ိဳးမ်ားေပသည္။ ယင္းကို ေဒဝတာ ဥပုသ္-ဟု ေခၚသည္။
ဤသို႔လွ်င္ ဗုဒၶဘုရားရွင္သည္ ဥပုသ္ ၃-မ်ိဳးကို ပိုင္းျခားသိျမင္ေအာင္ ေဟာၾကားဆံုးမခဲ့သည္။ ဥပုသ္ေစာင့္ထိန္းသူမ်ား ဆင္ျခင္ဖြယ္၊ သိမွတ္ဖြယ္ျဖစ္၍ အဂၤုတၱိဳရ္ ဥေပါသထသုတ္လာ အက်ိဳးႀကီးေအာင္ ဥပုသ္ေစာင့္နည္းကို ကၽြႏ္ုပ္တို႔ တင္ျပအပ္ပါသည္။

စြန္႔ျခင္းႏွင့္ေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္း

စြန္႔ျခင္းႏွင့္ေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္း

     တစ္ခါတုန္းကဗာရာဏသီျပည္မွာ ဘုရင္တစ္ပါးဟာ တရားအားထုတ္ရင္း ပထမစ်ာန္ကုိ ရထားပါတယ္။

တစ္ေန႔ေတာ့သူဟာ “ရဟန္းတရားက ျမတ္သလား၊ မင္းအျဖစ္ကပဲ ျမတ္သလား”လုိ႔ ဆင္ျခင္ မိပါတယ္။ ေသခ်ာဆင္ျခင္ေတာ့ “မင္းအျဖစ္ထက္ ရဟန္းတရားကျမတ္တယ္”ဆုိတာသိရပါတယ္။

    ဒါေၾကာင့္ တိုင္းျပည္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးကုိ အမတ္ေတြနဲ႔လႊဲထားျပီး တရားကုိပဲ အားထုတ္ေနပါတယ္။ အမတ္ေတြကုိလည္း တရားနဲ႔အညီစီရင္ဖုိ႔  တခါတည္းမိန္႔မွာထားပါတယ္။

ဒါေပမယ့္ အမတ္ေတြက လာဘ္ေပးလာဘ္ယူမွဳေတြလုပ္ျပီး တရားစီရင္ေနၾကပါတယ္။ အမႈျဖစ္ရင္ လာဘ္ေပးတဲ့သူကပဲ အႏုိင္ရေလ့ရွိပါတယ္။

 အမႈတစ္ခုမွာေတာ့ ဘုရင္နဲ႔အလြန္ရင္းနွီးတဲ့သူတစ္ေယာက္ မွန္ပါလ်က္နဲ႕တရားရႈံးသြားပါတယ္။ အဲဒီတရားရႈံးသြားတဲ႔ဘုရင့္မိတ္ေဆြက ဘုရင့္ဆီပြဲေတာ္အုပ္လာဆက္ကပ္ပါတယ္။ ဆက္ကပ္ျပီးအမတ္ေတြတရားစီရင္တာ ေငြေပးႏုိင္တဲ့သူကုိအႏုိင္ေပးေနတဲ့အေၾကာင္း ေလွ်ာက္ျပလုိက္ ပါတယ္။

ေနာက္တစ္ေန႔က်ေတာ့ ဘုရင္လည္း အမတ္ေတြတရားစီရင္တဲ့ေနရာကို သြားၾကည့္ပါတယ္။ ဘုရင္ကုိျမင္လုိက္တာနဲ႔ ျပည္သူျပည္သားေတြ က ေငြေပးတဲ့သူကုိ အႏုိင္ေပးျပီး အမႈေတြကုိ မတရား သျဖင့္စီရင္ေနတဲ့ အေၾကာင္းကုိ ဝုိင္းတုိင္ၾကပါေတာ့တယ္။

   ဘုရင္လည္း တရားစီရင္တဲ့ေနရာကေန ျပန္လာျပီး ျပာသာဒ္ထက္မွာ တရားရႈဖုိ႔ ထုိင္လုိက္ ပါတယ္္။  ထုိင္လုိက္တာနဲ႔ ျပည္သူေတြရဲ့ မေက်နပ္တဲ့ အသံေတြက က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္နဲ႔ ေပၚလာျပန္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တရားကုိဆက္ရႈမွတ္လုိ႔  မရေတာ့ပါဘူး။

   ဒီေတာ့ ဘုရင္လုပ္သူက သံေဝဂေတာ္ေတာ္ျဖစ္သြားပါတယ္။ ေနာက္ သံေဝဂနဲ႔အတူ “ငါဘုရင္လုပ္ေနလုိ႔ ဘာအက်ိဳးမွမရွိဘူး။ ရဟန္းတရား ကပဲျမတ္တယ္"လုိ႔ ေသခ်ာသေဘာေပါက္ျပီး မင္းအျဖစ္ကုိ စြန္႔ပစ္လုိက္ပါတယ္။ ဆက္လက္ျပီး ဝိပႆနာရႈမွတ္လုိက္တာ ပေစၥကဗုဒၶါ ျဖစ္သြား ပါေတာ့တယ္။

(သုတၱနိပါတ္အ႒ကထာ၊ ခဂၢဝိသာဏသုတ္)

 မင္းနဲ႔ စာဖတ္သူ ၊ စာဖတ္သူနဲ႔မင္း။ မင္းနဲ႔ စာေရးသူ၊ စာေရးသူနဲ႔မင္း တရားသေဘာအရ ဆုိရင္ ဘာမွမဆုိင္ပါဘူး။ ကုိယ့္တရားနဲ႔ကုိယ္ပါ။ သူ႔တရားနဲ႔သူပါပဲ။ ေကာင္းတဲ့တရားကုိ အားထုတ္ရင္ ေကာင္းတဲ့တရားကုိ ခံစားရမွာပါ။ မေကာင္းတဲ့တရားကုိ အားထုတ္ရင္ မေကာင္းတဲ့တရားကုိ ခံစားရမွာပါ။ ကုိယ္စြန္႔မွ ကုိယ္ရမွာပါ။

ဒါေပမယ့္ ဘဝမွာတစ္ခါတေလ စြန္႔ဖုိ႔ခက္ေနတာေလးေတြ ရွိေနတတ္ပါတယ္။ မိသားစု သံေယာဇဥ္၊ တစ္သက္လုံးရွာခဲ့ရတဲ့အရာေတြ ေတြးမိျပန္ရင္ ခက္သြားတတ္ပါတယ္။

တရားနဲ႔ယွဥ္လာရင္ေတာ့ စြန္႔သင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ စြန္႔သင့္တဲ့အရာေတြကုိ စြန္႔ပစ္ရမွာပါပဲ။ အဲဒီအခါမ်ိဳးမွာေတာ့ စြန္႔ဖုိ႔ခက္ေနရင္ "ေၾသာ္… ဘုရင္ျဖစ္သူေတာင္ တရားနဲ႔ယွဥ္လာရင္ မင္းအျဖစ္ ကုိေတာင္စြန္႔ေသးတာပဲ၊ ငါစြန္႔ရမယ့္အရာက ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးေလ"လုိ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ျပီး အားယူလုိ႔ ရပါတယ္။ တရားနဲ႔ ယွဥ္လာရင္ေတာ့ စြန္႔ရမွာပါပဲ။

တရားစခန္းဝင္ဖုိ႔ေတာင္ မိသားစုသံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ အိမ္ကုိတစ္ပတ္ဆယ္ရက္စြန္႔ဖုိ႔ ခက္ေန တတ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ "ငါမရွိရင္ ျဖစ္ပါ့မလား"ဆုိတဲ့ အေတြးေၾကာင့္ပါ။

အပဒါန္အ႒ကထာမွာ အက်ိဳးယုတ္ေစတဲ့ ေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္းႏွစ္မ်ိဳးကုိ ျပထားပါတယ္။

၁။ " သူဟာ ငါ့ရဲ့ အားကုိးရာပဲ၊ သူမရွိရင္ ငါ့မွာ အားကုိးရာမရွိဘူး။ သူရွိမွျဖစ္မယ္"ဆုိျပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ နိမ့္ရာကထားျပီး ေႏွာင္ဖြဲ႔ထားျခင္းတစ္မ်ိဳး။

၂။ "သူတုိ႔ဟာ ငါနဲ႔ကင္းျပီး ေနလုိ႔မရဘူး။ ငါဟာ သူတုိ႔ရဲ့ အားကုိးရာပဲ"ဆုိျပီး ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျမင့္ရာကထားျပီး ေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္းတစ္မ်ိဳး။

  ဒီေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္းႏွစ္မ်ိဳးဟာ အက်ိုးယုတ္ေစတဲ့ေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္းေတြပဲလုိ႔ဆုိပါတယ္။ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ နွိမ့္ရာကပဲထားထား၊ ျမင့္ရာကပဲထားထား ေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္း နွစ္မ်ိဳးလုံးကေတာ့ မေကာင္းတာအမွန္ပါပဲ။

ေနွာင္ဖြဲ႔ျခင္းႏွစ္မ်ိဳးမွာ ကုိယ္ကဘယ္ထဲမွာပါေနသလဲဆုိတာ ျပန္စိစစ္ၾကည့္ရမွာပါ။  နိမ့္ရာကပဲ ပါေနသလား၊ ျမင့္ရာကပဲ ပါေနသလား၊ ဘယ္ထဲမွာပဲပါပါ ႏွစ္မ်ိဳးလုံးကေတာ့ တစ္ခုမွ မေကာင္းပါဘူး။  ဒီေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္းေတြေၾကာင့္ပဲ  တစ္ပတ္ ဆယ္ရက္ေတာင္ တရားစခန္းဝင္ဖုိ႔ ခက္ေနေတာ့တာပါ။

တကယ္ေသခ်ာစဥ္းစားရင္ ကုိယ္ေသသြားရင္ေတာင္ သူဟာနဲ႔သူ ျဖစ္ေနမွာပဲ။ ေသလည္း ေသရဦးမွာပါ။

ေနာက္တစ္ခုက လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကုိ ရုိးရုိးအားမကုိးဘဲ  ေႏွာင္ဖြဲ႔ျပီးအားကုိးတာပါ။ အားကုိးတာကေတာ့ အားကုိးရမွာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ေႏွာင္ဖြဲ႔မႈ မပါဖုိ႔ပါ။

တကယ္ေတာ့ အားကုိးျပီး တရားရေအာင္အားထုတ္ရမွာပါ။ ဒါမွလည္း အားကုိးရတာတန္တာပါ။ အားကုိးခံရသူလည္း တန္တာပါ။ ေႏွာင္ဖြဲ႔မႈ ပါေနရင္ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္ အက်ိဳးမရွိပါဘူး။ သူလည္းတရားနဲ႔ေဝး၊ ကုိယ္လည္း တရားနဲ႔ေဝးရတဲ့ဘဝပါ။ ကုိယ့္ဝန္းက်င္မွာ တရားေတြ ရွိေနပါလ်က္ နဲ႔ တရားေတြနဲ႔ ေဝးေနရတာေတာ့ အဓိပၸါယ္မရွိလွပါဘူး။ ကုိယ့္ဝန္းက်င္မွာ တရားေတြမရွိလုိ႔ တရားနဲ႔ ေဝးရတာဆုိ တစ္မ်ိဳးပါ။

တခ်ိဳ႔က်ေတာ့ တရားအတြက္ဆုိျပီး စြန္႔ခ်ပစ္လုိက္ၾကပါတယ္။ တကယ္တမ္း တရားနယ္ပယ္ထဲ ေရာက္သြားေရာ အဆင္မေျပျဖစ္ျပီး မူရင္းဌာေန ကုိပဲ ျပန္ေရာက္လာသူေတြလည္းရွိပါတယ္။ ဒါက အတိတ္တိတ္ျဖည့္ခဲ့တဲ့ ပါရမီေတြနဲ႔လည္းဆုိင္ပါတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ ပါရမီျခင္း မတူပါဘူး။ ပါရမီရွင္ေတြလုိယတိျပတ္မစြန္႔ႏိုင္ေပမယ့္ နည္းနည္းျခင္းေတာ့ စြန္႔သြားရမွာပါ။

တရားနဲ႔ယွဥ္ရင္ စြန္႔ရမယ္ဆုိေပမယ့္ ကေလးေမြးျပီးျပီးျခင္း ကေလးကုိစြန္႔ထားခဲ့ျပီ သီလရွင္ ဝတ္သြားတာမ်ိဳးက်ေတာ့လည္း အဆင္မေျပ လွပါဘူး။ ႏုိ္႔တုိက္ဖုိ႔တာဝန္က ရွိပါေသးတယ္။ စြန္႔တယ္ဆုိတာ ေႏွာင္ဖြဲ႔ျခင္းေတြကုိ  စြန္႔ရမွာပါ။ ရာထူးဌာနႏၱရ ေငြေၾကးဥစၥာ ဇနီးခင္ပြန္း သားသမီး စသည္ေတြ အေပၚမွာ ေႏွာင္ဖြဲ႔ထားတဲ့ ေႏွာင္ဖြဲ႔မႈေတြပါ။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ေယာဆရာေတာ္ဘုရား အျမဲေဟာတာရွိပါတယ္။ ကေလးငုိတာလည္း တရားပါပဲ၊ ကေလးထိန္းတာလည္းတရားပါပဲတဲ့။ ကုိယ္ကေမတၱာဓာတ္နဲ႔ သတိေလးေတြပါေနရင္ တရားျဖစ္ေနတာပါပဲ။

အားလုံးၾကားဖူးတဲ့ေထရီကာဆုိတဲ့အမ်ိဳးသမီးေလး တရားရသြားတယ္ဆုိတာ မီးဖုိေခ်ာင္ထဲကပဲ တရားရသြားတာပါ။ ဒီေတာ့ သတိပါေနရင္ ထမင္းခ်က္တာလည္းတရားပါပဲ၊ ဟင္းခ်က္တာ လည္းတရားပါပဲ၊ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္တာလည္းတရားပါပဲ။

ကုိယ့္ဝန္းက်င္မွာ အားက်အတုယူရမယ့္သူေတြအမ်ားႀကီးရယ္ပါ။ ရဟန္းထဲမွာေရာ လူထဲမွာေရာ အမ်ားႀကီးမွ အမ်ားႀကီးပါ။ ကုိယ္က သတိမျပဳမိလုိ႔ပါ။

တစ္ခါက ဦးဇင္းေလးတစ္ပါး နယ္ကဆရာေတာ္ႀကီးတစ္ပါးကုိ သြားဖူးပါသတဲ့။ ဆရာေတာ္ ႀကီးကုိ ဖူးတဲ့အခ်ိန္မွာ ဆရာေတာ္ႀကီးက  ေယာဂီေတြကုိ တရားစစ္ေပးေနတဲ့ အခ်ိန္ပါ။

ဆရာေတာ္ႀကီးမိန္႔တဲ့အထဲမွာ  ထူးဆန္းတာေတြပါေနပါသတဲ့။  ဒီေတာ့ဦးဇင္းေလးက "ဒါေတြဟာ ဘုရားလက္ထက္တုန္းကပဲ ရႏုိင္ရွိႏုိင္တာ၊ ဒီေခတ္မွာ မရွိႏုိင္ေတာ့ပါဘူး၊ ဆရာေတာ္ႀကီး ေလွ်ာက္ေျပာေနတာ"လုိ႔ စိတ္ထဲက ေတြးလုိက္ပါသတဲ့။

ဆရာေတာ္ႀကီးက ခ်က္ခ်င္းဆုိသလုိပဲ ဦးဇင္းေလးဘက္လွည့္ျပီး “ဦးဇင္းေလးရဲ့ ကုိယ္မရတာနဲ႔ မရႏုိင္ဘူး၊ မျဖစ္ႏုိင္ဘူးလုိ႔ မေတြးရဘူး။ မသိဘဲနဲ႔ျပစ္မွားမိရင္ အျပစ္ျဖစ္တတ္တယ္”လုိ႔ မိန္႔လုိက္ ပါသတဲ့။

ဦးဇင္းေလးလည္းေတာ္ေတာ္ေလးထိတ္လန္႔သြားျပီး ဆရာေတာ္ႀကီးကုိေတာင္းပန္ျပီး ျပန္ခဲ့ပါ သတဲ့။

  အဲဒီဆရာေတာ္ႀကီးဟာ စာေရးသူရဲ့ ငယ္သူငယ္ခ်င္းရဲ့ဆရာေတာ္ႀကီးပါ။ သူငယ္ခ်င္း ဦးဇင္းကုိ ဆရာေတာ္ႀကီးဆီက “နည္းနာနိႆယ ယူထားလုိက္သလား”လုိ႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ “အဲဒီတုန္းက တပည့္ေတာ္တုိ႔က ကုိရင္ငယ္ငယ္ပဲရွိေသးတယ္။ ကုိယ္နဲ႔မဆုိင္ဘူး၊ ဒါဆရာေတာ္ႀကီးေတြရဲ့ အလုပ္လုိ႔ ထင္ခဲ့တာ။ဆရာေတာ္ႀကီးသက္ေတာ္ႀကီးလာမွ ဆရာေတာ္ႀကီးတရားအဆင့္တစ္ခုေတာ့ရေန   ေလာက္ျပီလုိ႔ ခန္႔မွန္းမိတာ”လုိ႔ ျပန္ေျပာျပ ပါတယ္။

ဒီေခတ္မွာ တကယ္က်င့္ႀကံပြါးမ်ားအားထုတ္ေနတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနတာဆုိေတာ့ မျပစ္မွားမိေအာင္ေနတာ အေကာင္းဆုံးပါပဲ။ ျပစ္မွားမိလုိ႔ ကုိယ္ျပစ္မွားမိတဲ့သူက အရိယာျဖစ္ေနရင္ အရိယူပဝါဒကံ ထိုက္သြားပါလိမ့္မယ္။ မစားရမေသာက္ရ ႀကီးမားလွတဲ့အကုသုိလ္ကံႀကီးကုိ က်ဴးလြန္မိသြားတာပါ။ ျပစ္မွားတာကေတာ့ အရိယာကုိျပစ္မွားမွသာ မဟုတ္ပါဘူး။  ကုိယ့္ထက္ သီလ သမာဓိႀကီးသူကုိ ျပစ္မွားလည္းအျပစ္ပါပဲ။

စြန္႔တဲ့သူေတြကေတာ့ စြန္႔ျပီးအားထုတ္ေနၾကတာပါ။ ကုိယ္ပဲမစြန္႔ႏုိင္ ျဖစ္ေနတာပါ။  စြန္႔ျခင္းရဲ့ အက်ိဳးရလဒ္ကုိ မသိလုိ႔မစြန္႔ႏုိင္ၾကတာပါ။ ရလဒ္ကုိသိတဲ့သူေတြကေတာ့  စြန္႔ေနၾကတာပါပဲ။

 ေလာကမွာ စြန္႔တဲ့သူေတြကစြန္႔ျပီး ေနွာင္ဖြဲ႔တဲ့သူေတြက ေႏွာင္ဖြဲ႔ေနၾကတာပါ။ ဒီရာထူးဌာနႏၱရ ေငြေၾကးဥစၥာ ဇနီးခင္ပြန္း သားသမီး သက္ရွိ သက္မဲ့ေတြကုိပဲ ေႏွာင္ဖြဲ႔ထားၾကပါတယ္။ ေနွာင္ဖြဲ႔ေတာ့ မစြန္႔လႊတ္ႏုိင္ဘဲ ျဖစ္ေနၾကတာပါ။ ဒီေတာ့တရားနဲ႔ေဝးသထက္ေဝးေနေတာ့တာပါ။ တရားနဲ ႔ေဝးေနေတာ့ အမွားအမွန္လည္းမသိေတာ့ပါဘူး။

တခ်ိဳ႔ေႏွာင္ဖြဲ႔မႈေတြက်ေတာ့ ေႏွာင္ဖြဲ႔သူတင္ နစ္နာတာမဟုတ္ပါဘူး။ ေႏွာင္ဖြဲ႔သူနဲ႔ ဆက္စပ္သူ မွန္သမွ်ပါ ထိခုိက္နစ္နာရေတာ့တာပါ။

စာေရးသူေရာ စာဖတ္သူေရာ စြန္႔ခ်ိန္တန္ရင္ စြန္႔ရမွာပါပဲ။ ဒီလုိပါပဲ စြန္႔သင့္တာကုိ စြန္႔ရမွာပါပဲ။ အထူးသျဖင့္ တရားနဲ႔ယွဥ္လာရင္ေတာ့ အားလုံး အားလုံးကုိ စြန္႔ရမွာပါပဲ။ မစြန္႔ႏုိင္ေသးရင္ေတာင္ စြန္႔ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားယူရမွာပါ။

တစ္ခါတေလ ပုထုဇဥ္အားေလ်ာ္စြာ စြန္႔ဖုိ႔ခက္ေနရင္ ဘုရားအေလာင္းစြန္႔ခဲ့တာေလးေတြ၊ အထက္ကပေစၥကဗုဒၶါေလာင္း မင္းစည္းစိမ္ကို စြန္႔ခဲ့ တာေလးေတြကုိအာရုံျပဳျပီး"ေၾသာ္…. အေလာင္းေတာ္ေတြ ပါရမီရွင္ေတြဟာ တရားနဲ႔ယွဥ္လာရင္ မင္းစည္းစိမ္ေတာင္ စြန္႔ၾကေသးတာပဲ၊ ငါစြန္႔ရမယ့္ အရာက သူတုိ႔ေလာက္ မႀကီးမားဘူး"လုိ႔ အားက် အတုယူလုိ႔ရပါတယ္။

မိတ္ေဆြေလးမ်ိဳးရွိတဲ့အထဲမွာ အတၳကၡာယီမိတ္ေဆြဆုိတာရွိပါတယ္။ ျမန္မာလုိေျပာရရင္ ေတာ့ အက်ိဳးရွိေအာင္ေျပာျပတတ္တဲ့ မိတ္ေဆြလုိ ႔ေခၚပါတယ္။ အဲဒီမိတ္ေဆြျဖစ္ဖုိ႔ အဂၤါေလးပါးနဲ႔ ျပည့္စုံရပါတယ္။ အဂၤါေလးပါးဆုိတာက…

၁။ မေကာင္းမွဳ အကုသိုလ္လုပ္ေနရင္ တားျမစ္ေျပာျပေပးရပါတယ္။

၂။ ေကာင္းမွႈကုသိုလ္လုပ္ေအာင္ တုိက္တြန္းေျပာျပေပးရပါတယ္။

၃။ မၾကားဖူးတဲ့ တရားစကားကုိ ေျပာျပေပးရပါတယ္။

၄။ ခ်မ္းသာေရာက္ေၾကာင္းျဖစ္တဲ့ နတ္ျပည္လမ္း၊ မဂ္ ဖုိလ္ နိဗၺာန္လမ္းကုိညႊန္ၾကား ေျပာျပ ေပးရပါတယ္။ ဒီေလးမ်ိဳးပါ။

 ကုိယ္ကဒီအဂၤါေလးခ်က္ကုိအာရုံျပဳျပီး ကုိယ္ခ်စ္တဲ့မိတ္ေဆြေတြကုိ   တားသင့္တာကုိတားျပီး တုိက္တြန္းသင့္တာကုိ တုိက္တြန္းရမွာပါ။ တရား စကားေတြကုိ ေျပာျပေပးရမွာျဖစ္သလုိ နတ္ျပည္ မဂ္ဖိုိလ္ရေၾကာင္းေတြကုိလည္း ညႊန္ၾကားေျပာျပေပးရမွာပါပဲ။

ကုိယ္တားတာ တုိက္တြန္းတာေတြကုိ သူမႀကိဳက္ေပမယ့္ ကုိယ္ခ်စ္တဲ့သူကုိယ့္မိတ္ေဆြ ဆုိးက်ိဳးမျဖစ္ဖုိ႔ သူႀကိဳက္ႀကိဳက္ မႀကိဳက္ႀကိဳက္ တားရ၊ တုိက္တြန္းရမွာပါ။ ဒါမွအတၳကၡာယီမိတ္ေဆြ ပီသမွာပါ။

စာေရးသူစာေရးတဲ့အခါ နိဗၺာန္ကုိဦးတည္ရုံမကပါဘူး၊ ဒီသေဘာေလးေတြကုိလည္း အာရုံျပဳျပီး ေရးပုိ႔ေနပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ စာေရးသူက ခ်ည္း ေရးျပ ေဟာျပ ေနရပါတယ္။ စာဖတ္သူ့က ေရးျပ ေဟာျပတာေလးေတြကုိလည္း တလွည့္နာခ်င္ပါေသးတယ္။

ဒါေၾကာင့္ ဖုန္းနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ Emailနဲ႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ေဟာျပေပးပါဦး။ စာဖတ္သူေတြ ေဟာျပတာ လည္း နာခ်င္လုိ႔ပါ။ ဒါမွလည္း အျပန္အလွန္ ညီမွ်မွာေပါ့။ ျပီးေတာ့ စာဖတ္သူေတြက ဆရာေတာ္ မ်ိဳးစုံဆီက နာထား၊ ဖတ္ထားတာရယ္ ကုိယ္ေတြ႔ဘဝအေတြ႔အႀကဳံေတြရယ္ေၾကာင့္ ပိုလုိ႔ေတာင္ နာလုိ႔ေကာင္းဦးမွာပါ။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တရားနဲ႔ယွဥ္လာရင္ေတာ့ စြန္႔လုိက္တာအေကာင္းဆုံးပါပဲ။

ရေဝႏြယ္(အင္းမ)

က်မ္းကုိး

ေထရအပဒါန္ဝတၳဳေတာ္ႀကီး၊ အရွင္ဓမၼႆာမီဘိဝံသ