အလုပ္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ တခ်ိဳ႕ေတြက ထိပ္တန္းေအာင္ျမင္မႈေတြ ရရွိၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ သာမန္ ပါပဲ။ တခ်ိဳ႕ေတြကေတာ့ အဆင္မေျပမႈေတြ ႐ံႈးနိမ့္မႈေတြနဲ႔ပဲ ေတြ႕ေနရတတ္ပါတယ္။ ဒီလိုေအာင္ျမင္မႈ ေတြ ကြာျခားသြား ၾကတာဟာ သူတို႔ရဲ႕ အားထုတ္လုပ္ေဆာင္မႈေတြ လံု႔လ၀ီရိယေတြ ကြာျခားသြားၾက လို႔ပါပဲ။
႐ံႈးနိမ့္မယ့္သူေတြကေတာ့ စိတ္မပါတပါ လုပ္ၾကပါတယ္။ လုပ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္တတ္ၾကပါတယ္။ အျဖစ္ သေဘာ လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။ သာမန္သူေတြကေတာ့ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ႀကိဳးစားလုပ္ၾကပါတယ္။ အဆင္ေျပသလို လုပ္ၾကတာလည္း ရွိပါတယ္။ လူေတာ္ေတြကေတာ့ အေကာင္းဆံုး လုပ္ေဆာင္တတ္ၾက ပါတယ္။ အလုပ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္တတ္ၾက ပါတယ္။ ေအာင္ျမင္မယ့္သူေတြကေတာ့ အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစား လုပ္ေဆာင္တတ္ ၾကပါတယ္။ ၀ီရိယျပင္းျပင္းနဲ႔ လံု႔လစိုက္ၿပီး လုပ္ေဆာင္တတ္ၾကပါတယ္။
လူတစ္ေယာက္ဟာ မိမိမွာရွိေနတဲ့ အစြမ္းအစေတြကို ထုတ္သံုးဖို႔ စိတ္အား မထက္သန္တဲ့အခါ ေျခေထာ့ က်ိဳးအ႐ံႈးသမား စိတ္ဓာတ္မ်ိဳးေတြ ၀င္လာတတ္ ပါတယ္။ ေျခေထာ့က်ိဳး အ႐ံႈးသမားဆိုတာက ဒီလိုပါ။ ေဘာလံုးပြဲတစ္ပြဲတစ္ပြဲ ကို သြားၾကည့္တဲ့အခါမွာ တစ္ဖက္အသင္းက ေဘာလံုးသမားေတြက ေနာက္ခံ လူေတြကို ေက်ာ္တက္သြားတယ္။ ေနာက္ဆံုး ဂိုးဧရိယာထဲကို ေရာက္ေအာင္ အဆင့္ဆင့္ေပးၿပီး ကစား သြားၾကတယ္။ ေနာက္ခံလူေတြက အသည္းအသန္ေျပးလိုက္ၾကတာေပါ့။ ဂိုးဧရိယာနဲ႔ ကိုက္ (၂၀) ေလာက္အကြာ ေရာက္လာတဲ့အခါ တစ္ဖက္ေနာက္ခံလူက ဒီလူကို မမီႏိုင္ေတာ့ပါဘူးဆိုၿပီး လက္ေလွ်ာ့ လိုက္တယ္။ ဒီအခါ အဲ့ဒီ ေနာက္ခံလူက ေျခေထာက္ကို ေထာ့က်ိဳး-ေထာ့က်ိဳး လုပ္ျပလိုက္တာေပါ့။
ပရိသတ္ကေတာ့ သူမမီတာ သူ႔ေျခေထာက္တစ္ခုခု ထိခိုက္သြား လို႔ျဖစ္မွာပါလို႔ ေျပာၾကတယ္။ ဒါကိုပဲ ေျခေထာ့က်ိဳး အ႐ံႈးသမားစိတ္ဓာတ္လို႔ ေခၚတာေပါ့။ သင္ေရာ ေအာင္ျမင္မႈတစ္ခုကို ရရွိဖို႔အတြက္ ႀကိဳး ပမ္းအားထုတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မျဖစ္ႏိုင္ေတာ့ပါဘူး၊ ရမွာမဟုတ္ပါဘူး ဆိုၿပီး ယံုၾကည္မႈ ေလ်ာ့နည္းတဲ့ ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔ ေျခေထာ့က်ိဳး အ႐ံႈးသမားလို မူယာမာယာ မ်ားခဲ့ဖူးပါသလား။
ေအာင္ျမင္သူတိုင္းဟာ ဘယ္လို အေျခအေနမ်ိဳးမွာမဆို မေလ်ာ့ေသာ ဇြဲလံု႔လနဲ႔ အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးစား လုပ္ေဆာင္သင့္ပါတယ္။ ဘယ္ေတာ့ မွ ေျခေထာ့က်ိဳးအ႐ံႈးသမားလို႔လုပ္ဖို႔ မစဥ္းစားပါနဲ႔။ ေအာင္ျမင္ခ်င္ တာ မွန္ တယ္ဆိုရင္ေပါ့။ ကိုယ့္မွာရွိတဲ့ အစြမ္းအစေတြကို အကုန္ထုတ္ မသံုးၾကျခင္း ဟာ ေျခေထာ့က်ိဳး စိတ္ဓာတ္၀င္ေနၾကလို႔ပါပဲ။ ေအာငျ္မင္မႈရခ်င္ရင္ ဒီစိတ္ ဓာတ္ကို အရင္ဆံုး ဖယ္ရွားပစ္ရပါလိမ့္မယ္။
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အစြမ္းကုန္ထုတ္သံုးၿပီး ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္ၾကတဲ့ အခါ မွာ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ရရွိခဲ့တာကို ႀကံဳဖူးၾကမွာပါ။ တစ္ခါတစ္ရံမွာ လူေတြရဲ႕ အစြမ္းသတိ္ၱေတြဟာ အခက္အခဲေတြ၊ ေဘးက်ပ္နံက်ပ္ အခ်ိန္ မ်ိဳးေတြမွာ ထြက္ေပၚလာတတ္ပါတယ္။ အိမ္မီးေလာင္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ လူတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ သယ္မဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္တဲ့ မႏိုင္၀န္မ်ိဳးေတြကို သယ္ေဆာင္ေျပးလႊားႏိုင္ ၾကပါတယ္။ အႏၱရာယ္ေပးမယ့္ တစ္စံုတစ္ ေယာက္ အေနာက္က လိုက္လာ ရင္လည္း ႐ုိး႐ိုးေျပးမွာမဟုတ္ပါဘူး။ ရွိသမွ် အစြမ္းေတြအကုန္ထုတ္ၿပီး လြတ္ေအာင္ေျပးလႊားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးေတြမွာမွ လူေတြက ကိုယ့္မွာ ရွိေနၿပီးသား အစြမ္းေတြ ကို အစြမ္းကုန္ထုတ္သံုးမယ့္အစား ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈတိုင္းမွာသာ အစြမ္းကုန္လုပ္ေဆာင္မယ္ဆိုရင္ ေအာင္ျမင္မႈဟာ ေျပးလို႔ မလြတ္ပါ ဘူး။ ဘ၀မွာ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ရရွိခ်င္တာ ေသခ်ာရင္႐ုန္းကန္ေန႐ံုနဲ႔ မၿပီးပါ ဘူး။ ႐ုန္းထြက္မွသာလွ်င္ လြတ္ေျမာက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ားစုကေတာ့ ႐ုန္းကန္ဖို႔ပဲ စဥ္းစားၾကတယ္။ဘာအစြမ္းအစမွ ထက္ ထက္သန္သန္မပါ ဘဲနဲ႔ေပါ့။
႐ုန္းကန္ေနရင္ လႈပ္ရွားေနရမယ္။ ႐ုန္းထြက္မွ လြတ္ေျမာက္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ႂကြက္တစ္ေယာက္ဟာ ေၾကာင္ႀကီး တစ္ေယာက္လိုက္လို႔ ေျပးတဲ့အခါမွာ လြတ္ေျမာက္လိုစိတ္နဲ႔ အစြမ္းကုန္ေျပးတာျဖစ္ပါတယ္။ ဘ၀မွာ ႀကံဳေတြ႕ရတဲ့ ဒုကၡအခက္အခဲေတြဟာ ကိုယ့္ေနာက္က လုိက္ေနၿပီဆိုရင္ ရပ္တန္႔ေန႐ံု၊ ႐ုန္းကန္ ေနရံုနဲ႔ မၿပီးပါဘူး။ ဒီဒုကၡ ဆင္းရဲတြင္းေတြ၊ အခက္ အခဲေတြကေန လြတ္ေျမာက္ဖို႔အတြက္ အားကုန္ ႐ုန္းထြက္လိုက္ဖို႔လိုပါတယ္။
တစ္ခါက ပညာရွိႀကီးတစ္ေယာက္ဆီကို သူပညာသင္ေပးခဲ့တဲ့ တပည့္တစ္ေယာက္က ေရာက္ရွိလာပါ တယ္။ ၿပီးေတာ့ သူက ဆရာႀကီးကို ရန္ရွာတယ္။ “ဒီမယ္ဆရာႀကီး - ဆရာႀကီးက က်ဳပ္နဲ႔ က်ဳပ္သူငယ္ခ်င္း ကို ပညာေတြ အတူတူ သင္ၾကားေပးခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့အခုခ်ိန္မွာ က်ဳပ္သူငယ္ခ်င္းက ေအာင္ျမင္ ခ်မ္းသာ ေနၿပီ။ က်ဳပ္ကေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္ေသးဘူး။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ဆရာ ႀကီး က်ဳပ္သူငယ္ခ်င္းကို က်ဳပ္မသိ ေအာင္ ပညာေတြ ပိုသင္ေပးထားလို႔ပဲျဖစ္ ရမယ္။ ဆရာႀကီးက မ်က္ႏွာလိုက္တာလားဗ်။”
ဒီအခါမွာ ဆရာႀကီးကဘာမွ ခြန္းတုန္႔ျပန္ၿပီး ေျပာမေနေတာ့ဘဲ သူ႔ကို ရန္လာရွာတဲ့ သူ႔တပည့္ကို ဦးေခါင္းကေနကိုင္ၿပီး ေရဇလံုႀကီး တစ္ခုထဲကို ဆြဲႏွစ္ေတာ့တာပါပဲ။ တပည့္လည္း ဘုမသိ ဘမသိနဲ႔ ေရထဲ အႏွစ္ခံလိုက္ရပါတယ္။ အတင္း႐ုန္းေပမယ့္ ဆရာႀကီးရဲ႕ ခြန္အားေၾကာင့္ ေတာ္႐ုံနဲ႔ ႐ုန္းလို႔ မရႏိုင္ ပါဘူး။ ၾကာေတာ့ ေရထဲမွာ ေတာ္ေတာ္မြန္းၾကပ္လာတယ္။ ပါးစပ္ေတြ ႏွာေခါင္းေတြထဲ ေရေတြအလံုး အရင္း ၀င္ေရာက္လာတယ္။ သူ႐ုန္းတာပဲ။ ႐ုန္းလို႔မရဘူး။ ဒီအတိုင္းဆို မၾကာခင္သူေသရ ေတာ့မယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ရွိသမွ် အားအင္ေတြစုၿပီး အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးစား႐ုန္း ထြက္ပစ္လိုက္တယ္။
ေရဇလံုႀကီးလည္း ေမွာက္သြားတယ္။ ဆရာႀကီးကိုလည္း တြန္းလွဲပစ္ လိုက္တယ္။ ေရေတြကို အန္ထုတ္ ၿပီး ေလကို အ၀႐ႈပစ္လိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆရာႀကီးကို ေျပာတယ္။ “ဒီမယ္ ဆရာႀကီး- ခင္ဗ်ားက က်ဳပ္ ကို ေအာင္ျမင္ေအာင္ မသင္ေပး႐ံုမကဘူး က်ဳပ္ကို ပါေသေၾကာင္းႀကံေန တာလားဗ်” လို႔ ေအာ္ဟစ္ေမး တယ္။
ဒီေတာ့မွ ဆရာႀကီးက ေမးပါတယ္။ “မင္း ေရထဲမွာ နစ္မြန္းေနေတာ့ ဘာျဖစ္သလဲ” တဲ့။
“ဟာ ဆရာႀကီး - ခင္ဗ်ားေမးမွ ေမးရက္တယ္။ ေရထဲနစ္ေနေတာ့ အသက္႐ႈၾကပ္တာေပါ့။ မြန္းၾကပ္ တာေပါ့။ ဒီလို ဒုကၡမ်ိဳး ခင္ဗ်ားခံစားၾကည့္ ပါလား။” လို႔ ျပန္ေအာ္တယ္။
ဆရာႀကီးက “ ဒီေတာ့ မင္းဘာျဖစ္ခ်င္သလဲ၊ ဘာလုပ္ခဲ့သလဲ” လို႔ ေမးတယ္။
“ဟာ .. ဒီအတိုင္းေနရင္ က်ဳပ္ေသသြားမွာေပါ့။ ဒီေတာ့ က်ဳပ္ရွိသမွ် ခြန္အားနဲ႔ အစြမ္းကုန္ ႐ုန္းထြက္ခဲ့တာ ပဲ။”
ဒီေတာ့မွ ဆရာႀကီးက သူ႔တပည့္ကို ေျပာလိုက္ပါတယ္။ “ ေအး... မင္းသူငယ္ခ်င္းက အဲ့လို ႀကိဳးစားခဲ့လို႔ ေအာင္ျမင္ခဲ့တာကြ။ မင္းတို႔ကို ငါပညာ သင္ေပးခဲ့တာ အတူတူပဲ။ မင္းေရနစ္ေနတုန္းက လြတ္ေျမာက္ ခ်င္တဲ့ စိတ္ျပင္းျပမႈျဖစ္သလို ဘ၀မွာ အဲ့လို စိတ္ဓာတ္နဲ႔ အစြမ္းကုန္ ႀကိဳးစား လုပ္ေဆာင္မယ္ဆိုရင္ မင္း သူငယ္ခ်င္းလိုပဲ မင္းေအာင္ျမင္မႈေတြ ရလာမွာပါ” လို႔ သင္ခန္းစာေပးခဲ့ပါတယ္။
ကံခ်င္းတူရင္ ဥာဏ္သာတဲ့သူက ပိုေအာင္ျမင္သြားမွာပါပဲ။ ကံခ်င္း ဥာဏ္ခ်င္း တူတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ၀ီရိယ သာတဲ့သူက ပိုေအာင္ျမင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ စာဖတ္သူေတြလည္း ေအာင္ျမင္မႈတစ္ခု ရရွိဖို႔အတြက္ ဘယ္ ေလာက္အထိ ၀ီရိယျပင္းျပင္းစိုက္ထုတ္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ဖူးပါသလဲ။ ေအာင္ျမင္လိုတဲ့ အရာတစ္ခုအတြက္ အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစား လုပ္ေဆာင္ခဲ့ဖူးပါသလား။ ဘယ္နယ္ ပယ္မွာမဆို ေအာင္ျမင္မႈ ထိပ္တန္းတစ္ေနရာ ကို အျမန္ဆံုးေရာက္ခ်င္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ ကိုယ့္မွာ ရွိသမွ် အစြမ္းအစေတြကို အကုန္ထုတ္သံုးၿပီး ႀကိဳး စား လုပ္ေဆာင္မွ ရပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစား လုပ္ေဆာင္ရင္းနဲ႔ ထိပ္တန္းေအာင္ျမင္ မႈေတြ ရရွိႏိုင္ပါေစလို႔ ႏွစ္သစ္ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းလိုက္ပါတယ္ဗ်ာ။
Let's Fly Together !
ဖူးေက်ာ္ဇင္ (Future Wave)
JOB Seekers Journal vol.2,no.45
