အျမန္လမ္းလား၊ မျပန္လမ္းလားမသိ၊ ကာတြန္းေတြက ကလိလွၿပီ။
တမလြန္ကို အျမန္ေရာက္တဲ့ လမ္း လား၊ အိမ္ကို ျပန္မေရာက္တဲ့ လမ္းလား၊ ဘယ္သူမ်ား ေျပာျပႏိုင္မွာပါလိမ့္ေနာ္။
လက္ေတြ႕ျဖစ္ရပ္ကေတာ့ ႏွစ္ခုလံုးပါပဲလို႔ အေျဖေပးေနပါၿပီ ခင္ဗ်ာ။
(၁၂-၅-၁၄) က အျမန္လမ္း ၁၉၇ မိုင္မွာ ရာဇာမင္းကားဟာ တံတားေပၚကေန ေအာက္ကို
ထိုးက်ခဲ့ျပန္ပါၿပီ။ ခရီးသည္ ၁၄ ဦး ေသဆံုးၿပီး ၃၀ ဦး ဒဏ္ရာ
ရရွိသြားပါတယ္။ စိတ္မခ်မ္းေျမ့စရာ သတင္းပါ။ ဒီျဖစ္စဥ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔
အျမန္လမ္း ရဲ တပ္ဖြဲ႕မွဴး ရဲမွဴးႀကီး ေန၀င္းက အခင္းျဖစ္ပြားေနတဲ့အခ်ိန္မွာ
အျမန္လမ္းမွာ မိုးေတြ အရမ္းရြာေနတယ္။ အျမန္လမ္းမွာ မိုးအရမ္းရြာေနရင္
ကားကို ရပ္ထားသင့္ပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ အဲဒီကားက ရပ္မထားဘဲ မိုးရြာ ေနတဲ့အခ်ိန္လည္း
ေမာင္းလို႔လမ္းေခ်ာ္ၿပီး အရွိန္မထိန္းႏုိင္ဘဲ ေအာက္ ကို ထိုးက်သြားတယ္လို႔
အၾကမ္း ဖ်င္း ယူဆထားပါတယ္။ ယာဥ္ေမာင္းျဖစ္သူကို ေနျပည္ေတာ္ ကုတင္ ၁,၀၀၀
ေဆး႐ံုမွာ ရဲေတြနဲ႔ ေစာင့္ ၾကည့္ထားပါတယ္။ ဒီျဖစ္စဥ္က ရန္ကုန္-မႏၱေလး
အျမန္လမ္းမႀကီးမွာ အဆိုးရြားဆံုးျဖစ္စဥ္လို႔ ေျပာလို႔ရ ပါတယ္” လို႔
ေျပာပါတယ္။
ဒ႐ိုင္ဘာကေတာ့ ဒီတစ္ခါ ေျပးမလြတ္ေတာ့ဘူးေပါ့။
(ဧၿပီလကုန္တုန္းက အျမန္လမ္းေပၚက ကားမီး ေလာင္ၿပီး လူ ၁၂ ေသ
ဆံုးခဲ့ရရွာတဲ့ျဖစ္စဥ္မွာ ယာဥ္ေမာင္းက ထြက္ေျပးသြားသတဲ့။ ခုထိ မိမမိလည္း
မသိရပါဘူး) မိုးေတြ အရမ္းရြာေနတုန္း ကားကိုရပ္မထားဘဲေမာင္းလို႔
လမ္းေခ်ာ္ၿပီး ဒီလို ျဖစ္ရတယ္လို႔ အၾကမ္းဖ်င္း ယူဆထားတယ္တဲ့။ လမ္းေတြက
ေျမလမ္း၊ ရႊံ႕လမ္းေတာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ေနာ္။
ကြန္ကရစ္ လမ္း ဆိုတာ ေခ်ာ္မယ္ဆိုလည္း ေခ်ာ္ႏုိင္ေလာက္ တာေပါ့။
အျမန္လမ္းဆိုင္ရာ ကၽြမ္းက်င္ သူေတြ၊ အင္ ဂ်င္နီယာေတြ ပညာရွင္ေတြကေတာ့
ေျပာေနေရးေနၾကသားပဲ။ အျမန္လမ္းရဲ႕ ခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္ေတြကို ေဖာ္
ထုတ္ၿပီးေတာ့ေလ။ ဒီေရးသားခ်က္ေတြထဲမွာ ကြန္ကရစ္လမ္း ျဖစ္ေနတာလည္း
အားနည္းခ်က္ တစ္ခုပဲ လို႔ ေမာင္မွန္ ဖတ္မွတ္ဖူးတယ္။ ေ၀ဖန္ေထာက္ျပခ်က္ေတြနဲ႔
ပတ္သက္ၿပီး အျမန္လမ္း တာ၀န္ရွိသူေတြ က သူတို႔ကို တိုက္ခိုက္ခဲ့တယ္။
အစိုးရကို တိုက္ခိုက္တယ္လို႔ အၿမဲယူဆၿပီး အျမန္လမ္းျပႆနာ ေပၚတိုင္း
ယာဥ္ေမာင္းနဲ႔ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ကိုပဲ တည့္တည့္တစ္မ်ဳိး၊ သြယ္၀ိုက္လို႔တစ္ဖံု
အျပစ္ပံုခ်ေလ့ရွိတယ္။
ခုလည္း ၾကည့္ေလ။ မိုးေတြ အရမ္းရြာေနတုန္း ရပ္မထားဘဲ ေမာင္းလို႔လို႔
အၾကမ္းဖ်င္း ယူဆပါသတဲ့။ အျမန္လမ္းမွာ မိုးတအားရြာရင္
ယာဥ္ကိုရပ္ထားရမည္ဆိုတဲ့ စည္းကမ္းမ်ား ရွိေလသလား။ ဒါ ေမာင္မွန္ တကယ္မသိလို႔
ေမးတာပါ။ ရြဲ႕တာေစာင္းတာ သေရာ္တာရိတာ လံုး၀ မဟုတ္ရပါဘူး။ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ့္
အသိနဲ႔ကိုယ္ (လမ္းေခ်ာ္ႏုိင္လို႔) ရပ္ထားသင့္တယ္လို႔ ေျပာတာလား။ သိပ္ေတာ့
မရွင္းပါဘူး။
အျမန္လမ္း လမ္းစည္းကမ္းထဲမွာ ပါၿပီးသားဆိုရင္ေတာ့ သိပ္ျပႆနာ မရွိပါဘူး။
ကားသမားတိုင္း သိၿပီးျဖစ္မွာပါ။ အဲဒီလို မဟုတ္ဘဲ ကိုယ့္အသိနဲ႔ကိုယ္
မိုးသည္းတုန္း ရပ္ထားသင့္တယ္ဆိုရင္ျဖင့္ “ႀကိဳဆိုပါ၏တို႔ ႏႈတ္ခြန္းဆက္
သပါ၏” တို႔ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ေတြလို မိုးသည္လွ်င္ ကားရပ္ထားပါဆိုတဲ့
သတိေပးဆိုင္းဘုတ္ေတြ အျမန္ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ ျမန္ျမန္မ်ားမ်ား
စိုက္ထူထားသင့္လွပါတယ္။
ျမန္ျမန္လို႔ သံုးႏႈန္းရတာက အခု မိုးဦးက် ေနပါၿပီ။ ေနာက္ကို ေတာက္ေလွ်ာက္
မိုးရြာ မိုးသည္းေတာ့မွာပါ။ “ကာကြယ္ျခင္းသည္ ကုသျခင္းထက္ ပိုမို
ထိေရာက္သည္” ဆုိတဲ့ေဆာင္ပုဒ္လို ေမာင္မွန္တို႔ေတြ ႀကိဳတင္ကာကြယ္ၾကရ
ေအာင္ပါ။
သတင္းစာေတြ၊ ႐ုပ္ျမင္သံၾကားေတြကေနလည္း ပညာေပးမႈေတြ ျပဳလုပ္သင့္ပါေသးတယ္။
“မူးရင္ မေမာင္းနဲ႔၊ ေမာင္းရင္း မမူးနဲ႔” ဆိုသလို “သည္းရင္မေမာင္းနဲ႔၊
ေမာင္း ရင္းမသည္းနဲ႔” ဆိုတဲ့ ေဆာင္ပုဒ္မ်ဳိး ကိုလည္း ေရးသား
လႈံ႔ေဆာ္ထားသင့္ပါတယ္။
တိုက္ဆိုင္တယ္ပဲ ေျပာရမလား မသိဘူး။ မႏွစ္တုန္း ၂၀၁၃ ကလည္း ခုလို ေမလထဲမွာပဲ
ခရီးသည္တင္ ကားတစ္စီး တံတားေပၚက ေအာက္ကိုထိုးက်ၿပီး ခရီး သည္ ၁၁ ေယာက္
အသက္ဆံုး႐ႈံးသြားခဲ့ရဖူးတယ္။ ခုလို တိုက္ဆိုင္လာေတာ့ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားလည္း
ျပန္သတိရသြားၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။
အဲဒီတုန္းကေတာ့ မုိးရြာမေနခဲ့ပါဘူး။ ယာဥ္ေမာင္း အိပ္ငိုက္သြားလို႔
ထင္ပါရဲ႕။ အဲဒီတုန္းက အေၾကာင္းျပ ခ်က္ပါ။ အဲဒီျဖစ္စဥ္ႀကီးအၿပီး
ျပည္သူ႔၀န္ေဆာင္မႈ သတင္းစာႀကီးေတြထဲမွာ အျမန္လမ္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့
ေဆာင္းပါးေတြ ခပ္စိပ္စိပ္ ပါလာတယ္။ အႏွစ္သာရကေတာ့ အျမန္လမ္းမႀကီးမွာ
ဘာခ်ဳိ႕ယြင္းခ်က္မွ မရွိ ေၾကာင္းနဲ႔ ယာဥ္ေမာင္းေတြ ေပါ့ဆလို႔ ျဖစ္ေၾကာင္း
ေတြပါပဲ။
(ပုဂၢလိကဂ်ာနယ္ေတြ၊ သတင္း စာေတြနဲ႔ ေတာ့ လံုး၀ ေျပာင္းျပန္ပါ)
အဲ ..ဒါေပမဲ့ ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္မွာ ထူးျခားတာေလးတစ္ခု ပါလာတယ္။ သိပံၸနည္း
မက် ဂမ္ၻီရ ဇာတ္ေလး တစ္ခုပါ။ ေဘာင္းဘီ၀တ္ ဦးထုပ္ေဆာင္းထားတဲ့ လူတစ္ေယာက္
ကားေရွ႕မွာျဖတ္တာေတြ႕ရင္ ေကြ႕ မေရွာင္ နဲ႔ တိုက္သာခ်လိုက္။
အဲဒါ လူမဟုတ္ဘူး တဲ့။ ေရွာင္လိုက္ရင္ေတာ့ ကားေမွာက္ၿပီ သာမွတ္ ဆို တဲ့သေဘာ
ေရးထားတယ္။ ဘုရားေရ အမယ္ေလး အေၾကာင္းရွိလို႔မ်ား အျမန္လမ္းေပၚ ေျခလ်င္သြား
ျဖစ္ခဲ့ၾကရင္ ေဘာင္းဘီမ၀တ္နဲ႔၊ ဦးထုပ္မေဆာင္းနဲ႔၊
ကိုယ္လမ္းျဖတ္ကူးတဲ့အခိုက္ မေတာ္တဆမ်ား ကား လာတာနဲ႔ႀကံဳေနရင္ အထက္က
ေဆာင္းပါးဖတ္မိထားၿပီး ယံုတဲ့ကားသမားက ကိုယ့္ကို ေရွာင္မွာ မဟုတ္ ဘူး။
တိုက္ခ်ပစ္လိုက္မွာ။ ေရးရင္းေတာင္ ၾကက္သီး ထမိပါတယ္။
ဒီလို အေတြးအယူမ်ဳိးကို ႏုိင္ငံပိုင္ သတင္းစာေတြထဲမွာ မေဖာ္ျပသင့္ပါဘူး။
(ဒီလိုဆိုလိုက္လို႔ ပုဂၢလိက သတင္းစာေတြမွာ ေဖာ္ျပသင့္ပါ တယ္ဆိုတဲ့
အဓိပၸာယ္မ်ဳိး ျဖစ္သြားပါဦးမယ္။ ပိုေလး နက္သင့္တယ္လို႔ ေျပာတာပါ)
ပုဂၢလိက သတင္းစာႀကီး တစ္ေစာင္ကေတာ့ အျမန္လမ္းေပၚက မကၽြတ္လြတ္တဲ့
၀ိညာဥ္ေတြအတြက္ အကၽြတ္အလြတ္ အမွ်အတန္းေ၀ အစာေကၽြးတဲ့
ပြဲေတာ္ႀကီးအေၾကာင္းကို သံုးရက္ေလာက္ ဆက္တုိက္ ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီပြဲရဲ႕
အဓိက ဒါနရွင္ကလည္း ေျပာပါတယ္။
သူ ဒီလမ္းမႀကီးေပၚက ျဖတ္သြားတဲ့ အခါတိုင္း ေဘာင္းဘီရွည္ ၀တ္ထားတဲ့လူေတြ “အဲ
လူေတြေတာ့ မဟုတ္ဘူးခင္ဗ်။ ဘာညာကိြကြ ေတြ႕ တယ္ တဲ့။ (ဂ်ပန္စစ္သားေတြလို႔
ထင္ေၾကာင္းလည္း ေျပာတယ္) ဒါေၾကာင့္မို႔ ဒီပြဲကို လုပ္ရတာတဲ့။
အဲဒီ႐ႈေထာင့္ကေန ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ျဖင့္ အျမန္လမ္းမႀကီးဟာ ေျခေတာင္
ခ်၀ံ့စရာရွိမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ္ေတာ့ ဒီလမ္းမႀကီးဟာ ဂ်ပန္ဖက္စစ္ေတြရဲ႕
ေသမင္းတမန္ ရထားလမ္းလို ျမန္မာ စစ္အာဏာ ရွင္ေတြရဲ႕ ေသမင္းတမန္လမ္းႀကီး
ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ။ ဖက္စစ္ရထားလမ္းေတြမွာ ေခၽြး တပ္သားေတြ ပိုးစိုး
ပက္စက္ေသခဲ့သလို ဒီကားလမ္းမွာလည္း ရဲဘက္ေတြ မ႐ႈမလွ ေသခဲ့ၾကလို႔ပါပဲ။
ေမာင္မွန္ မိတ္ေဆြ ႏုိင္၊က်ဥ္းေဟာင္းေတြေျပာျပတဲ့ ေထာင္စကား တစ္ခု
ၾကားဖူးတယ္။ ေသခ်င္ရင္ စိန္မစား နဲ႔။ အျမန္လမ္းသာ ရဲဘက္လိုက္သြားတဲ့
အခုေတာ့လည္း ရဲဘက္တင္မက ခရီးသြားေတြပါ ေသခ်င္ရင္ စိန္စားဖို႔ မလိုတဲ့ သ ေဘာ
ျဖစ္ေနပါၿပီ။
အခုလည္း တစ္ခု ထူးျခားတာက အကၽြတ္အလြတ္ ပြဲလည္းၿပီးေရာ အျမန္လမ္းရဲ႕
အဆိုးရြားဆုံးျဖစ္ရပ္ႀကီး တိုက္ဆိုင္ ထြက္ေပၚလာတာပါပဲ။ သက္ဆိုင္ရာ တာ၀န္
ရွိသူမ်ား အျမန္လမ္းရဲ႕ (သိပ္ၸံနည္းက်) အား နည္းခ်က္ေတြကို ရွာေဖြေဖာ္ထုတ္
ျပဳျပင္သင့္ပါၿပီ။ ျငင္းခုန္ေနရမယ့္အခ်ိန္ မဟုတ္ပါ ဘူး။
ခရီးသည္ေတြကို အသက္အာမခံ ေဆာင္ရြက္ စီစဥ္ေပးေနတာကိုက ေက်ာခ်မ္းစရာႀကီးပါ။
ဒီတိုင္းသာဆို အာမခံလုပ္ငန္းေတြေတာင္ အ႐ႈံးေပၚသြားႏုိင္တယ္။ ေမာင္မွန္ေတာ့ျဖင့္ အျမန္လမ္းမွာ ကံမစမ္းခ်င္ပါဘူး။ စာဖတ္ ပရိသတ္ႀကီးေရာ။
Mizzima - News in Burmese
